Problemy pojawiły się w związku z trudnościami wychowawczymi starszej córki. Dziewczynka, przejawiająca typowe dla wieku zachowania buntownicze, oskarżyła ojca o niewłaściwe zachowanie w trakcie sytuacji konfliktowej, które zakończyło się uderzeniem córki.
Na skutek choroby chłopiec czasami przejawiał agresję lub inne trudne zachowania, podczas których rodzice stosowali formę terapii zwaną holdingiem („przytrzymywaniem”) zalecaną przez lekarzy. Właśnie owa „przemoc fizyczna” rodzica wobec dziecka była poddana krytyce, a pomoc dziecku była źle odbierana.
Szkolny pedagog zauważył, że uczeń jest pobudzony i niespokojny, a czasami smutny. Podejrzewając, że przyczyną zachowań chłopca prawdopodobnie jest zła sytuacja rodzinna, zaprosiła go do gabinetu i przeprowadziła z nim rozmowę na temat relacji w rodzinie.
Matka z córką już się pogodziły i zażegnały wszelkie konflikty, ale niestety rodzina wciąż była nękana przez służby nadzorujące funkcjonowanie rodziny.